الیگارشی (oligarchy) آمریکا و حباب سفید

جدیدترین ها

تحرکات پان‌ترکیستی در قفقاز جنوبی

خروج آمریکا از غرب آسیا، باعث برهم خوردن بسیاری از معادلات قدرت در این منطقه می شود و هرکدام از کشور های مقیم این منطقه، سعی در کسب سهم خود در این معادلات می کنند. جمهوری آذربایجان در ماه های اخیر دست به ماجراجویی های گسترده ای در اطراف مرزهای خود زده است. جنگ قره باغ و تنش های اخیر با ایران از نمونه تحرکات این کشور بوده است. به طور کلی ریشه این تحرکات به روابط نزدیک این کشور با رژیم صهیونیستی و همچنین روابط نزدیک با ترکیه ذیل ایدئولوژی پان ترکیسم برمی گردد.

امنیت سایبری (13)

گزارش مجمع ایرانی دفاع از حقیقت در موضوع "امنیت سایبری"

آتش زیرخاکستر: بحران روابط ایران و آذربایجان

ایران و جمهوری آذربایجان به علت وجود مناسبات تاریخی خاص و ادعاهای سرزمینی که...

قدرت دولت

کیستی مؤلف «مزامل حسین» استادیار مطالعات جهانی رسانه در گروه مطالعات ارتباطات دانشگاه میشیگان و...

امنیت سایبری (12)

گزارش مجمع ایرانی دفاع از حقیقت در موضوع "امنیت سایبری"

سرمایه‌داری افسار گسیخته چگونه طبقه متوسط را در آمریکا...

محمد کرمانی نوشت: شرکت فروشگاه‌های زنجیره‌­ای وال ­مارت که از سال 2008 با نام...

نگاشت های محبوب

حاکمان ایالات متحده نمی خواهند واقعیت سیاه پوستان، سرخ پوستان و آمریکایی های لاتین را ببینند. آنها در یک “حباب سفید” زندگی می کنند که تقریباً هر چیزی را که نمی خواهند ببینند مسدود می کند.  اینکه یک سیاه پوست آمریکایی غیرمسلح کشته شود، تقریبا یک رخداد هفتگی است. در سال ۲۰۲۰ تاکنون  صدها نفر توسط پلیس در ایالات متحده کشته شده اند. بیشتر قربانیان رنگین پوست بوده اند.

 در سال ۲۰۱۰ در ایالات متحده بیش از ۷ میلیون نفر از مردم در زندان به سر می بردند. مطمئناً امروز این تعداد بیشتر است. در جهان، ایالات متحده بالاترین میزان سرانه حبس در زندان را دارد. باز هم این میزان، بیشتر بین افراد رنگین پوست است.

خصوصی سازی سیستم زندان های آمریکا، برای نگهداری زندانیان و کاستن هزینه های مصرفی در توانبخشی، آموزش و مراقبت های بهداشتی، اسباب منفعتی را ایجاد کرده است. استفاده از زندانیان برای کار اجباری به عنوان شکل جدیدی از برده داری توصیف شده است. باز هم این افراد رنگین پوست هستند که بی رحمانه مورد سوء استفاده قرار می گیرند.

 در ایالات متحده اگر سابقه کیفری در بسیاری از ایالت ها داشته باشید، طبق قانون از رأی دادن محروم می شوید. این بدان معناست که میلیون ها آمریکایی به این سبب، از حق رأی محروم هستند. باز هم بیشتر این افراد، رنگین پوست هستند.

 یک دستور کار سیاسی، مرتبط با جرم انگاری برخی رفتارها، مانند کشیدن ماری جوانا، وجود دارد که به طور گسترده ای در جامعه سیاه پوستان و در سایر اجزای سبک زندگی مردم، گسترش یافته است. این دستور کار به منظور تداوم “امتیاز سفیدپوستان” و “سلطه اقتصادی سفیدپوستان”، محرومیت حقوقی میلیون­ها آمریکایی که در خارج از تشکیلات سفیدپوستان بودند، را به همراه داشت.  این محرک حتی توسط برخی سیاستمداران آمریکایی نیز پذیرفته شده است.

 سیاه پوستان آمریکایی عمدتا از نسل برده هایی هستند که تا حدود زیادی موجب خلق ثروت جامعه سفید پوستان حاکم بودند. آموزش خواندن و نوشتن به یک برده سیاه پوست، خلاف قانون بود. سپس در سال ۱۸۶۵ سیزدهمین متمّم قانون اساسی ایالات متحده، رسماً برده داری در ایالات متحده را لغو کرد. بردگان  سیاه پوست سابق، به “اقتصاد کارآزاد” فرستاده شدند که فاقد تجهیزات لازم برای رقابت در آن بودند. این وضع نامساعد، به تداوم در اقتصاد طبقه بی بضاعت سیاهپوستان که امروزه نیز وجود دارد کمک کرد. تا قبل از جنبش حقوق مدنی در دهه ۱۹۶۰ که در آن اوضاع اقتصادی و سیاسی جامعه سیاه پوستان پیشرفتهایی را آغاز کرد، هیچ پیشرفتی صورت نگرفته بود. تا آن زمان، و حتی خیلی بعدتر از آن، سیاه پوستان هنگامی که حقوق سیاسی و دموکراتیک خود را طلب می کردند تا آنها را اعمال کنند، مورد مجازات و تهدید قرار می گرفتند. سازمان سرّی ضد سیاهپوستان (Klu Klux Klan (KKK)) جنبش  سفید پوستانی بود كه به طور گسترده مورد حمایت قرار گرفت و هدف اصلی آن ایجاد رعب و وحشت در جامعه سیاه پوستان به منظور فرمانبرداری سیاسی و اقتصادی بود.

 از بسیاری جهات این سیستم نژادپرستی و تبعیض نژادی تا به امروز ادامه داشته است. دیوان عالی آمریكا  تحت سلطه گماشتگان جمهوری خواه، لغو اخیر قانون حقوق مدنی كه به حمایت از رأی دادن و حقوق شهروندی جامعه سیاه پوستان آمریكا كمك می كرد، پیشرفت حقوق اقلیتها در ایالات متحده را متوقف کرد. متأسفانه بسیاری از ایالات جنوبی به سیاست های قدیمی خود مبنی بر تبعیض سیاسی و نژادی علیه جامعه سیاه پوستان و همچنین رنگین پوستانی که از سیستم کنونی امتیازات سفیدپوستان  و سلطه اقتصادی سفیدپوستان حمایت نمی کنند، بازگشتند.

 نمونه های بی شماری از سیاستمداران جمهوری خواه وجود دارد که تلاش می کنند تا موانعی برای جلوگیری از رای دادن سیاه پوستان و سایر رنگین پوستان ایجاد کنند. این کارزار برای کنترل روند رأی گیری، چندان دموکراتیک نیست و برای تداوم سلطه سیاسی و اقتصادی سفیدپوستان طراحی شده است.

 سرخ پوستان نیز با اقدامات نژادپرستانه و تبعیض آمیز مشابهی روبرو شدند که آنها را از رای دادن منع می کرد. قانون تابعیت سرخپوستان تا سال ۱۹۲۴ تصویب نشده بود. دیری نپایید که در سال ۱۹۶۲ سرخ پوستان بومی حق رای در نیومکزیکو را بدست آوردند. قانون حقوق مدنی سرخ پوستان در سال ۱۹۶۸ تصویب شد که رفع برخی تبعیض ها را میسر کرد.

 بسیاری از تکنیک ها برای محدود کردن رای گیری سیاه پوستان و سرخ پوستان به کار می رفت، از جمله موانعی برای ثبت نام رای دهندگان، با اخذ مالیات سرانه، آزمون های سواد آموزی، و با تقلب در آراء، تا از این طریق سیاه پوستان و سرخ پوستان را از حقشان  برای انتخاب عضوی از جامعه خود و اینکه  با موفقیت کاندید انتخاباتی شوند، محروم کنند.

 واقعیتی که بیشتر آمریکایی های سفیدپوست آن را انکار می کنند این است که ایالات متحده بر پایه نسل کشی، برده داری، نژادپرستی و تبعیض بنا شده است تا یک سیستم اقتصادی و سیاسی را که عمدتاً تحت سلطه آمریکایی های سفید پوست آنگلو-ساکسون است، تداوم بخشد. البته نمونه هایی از سیاه پوستان موفق نیز وجود دارند اما آنها استثنا هستند. به عقیده من، بیشتر خشونت هایی که جامعه سیاه پوستان و سایر اقلیت ها را در بر می گیرد، از این نوع نژادپرستی سیستماتیک در ایالات متحده سرچشمه می گیرد.

  سیستم سیاسی آمریکا، درواقع یک سیستم دموکراتیک نیست. بلکه یک سیستم  پلوتوکراسی (plutocracy) است یا همانطور که اخیراً برخی از دانشگاهیان به این نتیجه رسیده اند، یک سیستم الیگارشی (oligarchy) است که تحت سلطه چند نفر میلیاردر است که تقریباً قدرت کنترل بر سیستم انتخاباتی را دارند. این سازمان، پول و قدرت است که سیستم سیاسی آمریکا را کنترل می کند. قدرتمندترین گروه منافع اجتماعی، عموماً انجمن ملی تفنگداران (NRA) در نظر گرفته می شود.

 سناتورها و کنگره ها می ترسند اگر انجمن ملی تفنگداران -NRA – را به چالش بکشند شکست بخورند. بنابراین هنگامی که حتی اکثریت قریب به اتفاق آمریکایی ها از این ایده حمایت می کنند که افراد در “لیست پیگیری های ترور” نباید به اسلحه دسترسی آسان داشته باشند، سناتورها علیه خواسته های اکثریت رأی می دهند زیرا آنها از انجمن ملی تفنگداران،  پول و لشکر کوچک حامیان جان بر کف آن­ها می ترسند که با موفقیت می تواند تقریباً هر سیاستمدار آمریکایی را شکست دهد. از منظر یک دموکرات یا کسی که بخواهد خشونت با اسلحه را محدود کند (همانند خواسته ی اکثر آمریکایی ها) رای سنا منطقی نخواهد بود، اما اگر قدرت منافع و پول منحصر به فرد در سیستم سیاسی آمریکا را درک کنید، رای سنا منطقی خواهد بود.

نظرات

پاسخ دهید

لطفا نظر خود را وارد کنید
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید

20 + 19 =